Dolna troposfera: UAH MSU, RSS MSU- sierpień 2009

10 09 2009

W miesiącu sierpniu- wskaźniki: MSU UAH oraz RSS wykazały spadek średniej globalnej temperatury. Wskaźnik UAH spadł w stosunku do lipca o 0,180 oC, RSS spadł natomiast o 0,122 oC.

  • UAH +0,230 oC
  • RSS +0,270 oC

UAH_LT_1979_thru_Aug_091


Działania

Information

3 responses

14 09 2009
ochłodzenie

Witam,

zastanawiam się, co było przyczyną ochłodzenia połowy lat 80. XX wieku (w skali bezwzględnej nieco większego lub co najmniej porównywalnego, choć w skali względnej mniejszego niż to związane z Pinatubo).

pzdr

21 09 2009
Ruryk

Na obszarze Europy silne ochłodzenie rozpoczęło się już w latach 60′ XX wieku i trwało do końca lat 80′ XX wieku. Zakończyło się w latach 1988-1990 gwałtownym wzrostem temperatury. Przyczyną tego ochłodzenia była zmiana reżimu cyrkulacji atmosferycznej w atlantycko-europejskim sektorze cyrkulacyjnym. Szczególnie silne zmiany cyrkulacyjne występowały w okresach zimowych, w których dominowały formy cyrkulacji południkowej, wnoszące nad Europę (zwłaszcza Środkową Europę) wychłodzone masy powietrza z sektora od NW do E. W tym okresie napływ zimą nad obszar Europy powietrza znad Atlantyku był ograniczony do minimum (choć w różnych latach tego okresu silnie zróżnicowany).
Jest to związane z funkcjonowaniem Oscylacji Północnego Atlantyku (NAO; North Atlantic Oscillation).
W dodatniej fazie tej oscylacji (silnie rozbudowany i przesunięty na wschód Antycyklon Azorski, głęboki Niż Islandzki) następuje nad Europę napływ powietrza morskiego znad Atlantyku. Występuje wtedy tzw. „cyrkulacja strefowa”. Zima wtedy jest łagodna (powietrze polarno-morskie), okresy, w których temperatura powietrza spada poniżej 0°C są krótkie, oddzielone od siebie długo trwającymi okresami ociepleń, w których temperatura powietrza często przekracza wartości +5, +7°C. Średnia temperatura zimy może być (i z reguły jest) „około-zerowa” lub dodatnia.
W ujemnej fazie NAO, która występuje wtedy, kiedy jest osłabiony Antycyklon Azorski i przesunięty na południe i zachód oraz występuje wzrost ciśnienia w rejonie Niżu Islandzkiego, dominuje cyrkulacja południkowa powodująca napływ nad Europę (osobliwie Północno-Zachodnią i Środkową) powietrza bądź z sektora północnego i wschodniego (zimnego), bądź z sektora południowego (ciepłego).
W latach 60-80′ XX wieku dominowały w okresie zimowym silne ujemne fazy NAO, co powodowało zwiększoną częstość adwekcji wychłodzonych mas powietrza, przyczyniających się do wystąpienia „ostrych” zim. Ponieważ temperatura miesięcy zimowych wykazuje znacznie większą zmienność niż temperatura miesięcy ciepłej pory roku, temperatura roczna jest „regulowana” przez temperaturę zimy. Przykładowo w Warszawie w okresie dominacji ujemnych faz NAO średnia temperatura zimy (grudzień-marzec; datowana na rok stycznia) w roku 1963 była -6.1°C, w 1964 -3.5, 1969 -3.8, 1970 -4.6°C. W pierwszych latach 70′ XX w (1971-1975) średnie temperatury zimy wzrosły powyżej zera, po czym ponownie zaczął się ich spadek: w roku 1976 -1.4°C, 1979 -3.3°C, 1980 – 1.5°C, 1982 -1.1°C, 1985 -3.8°C, 1986 -2.4°C, 1987 -3.9°C.
Zimą roku 1989 wystąpiła bardzo silna dodatnia faza NAO i temperatura zimy w Warszawie wzrosła do +3.1°, podobnie stało się zimą roku 1990 (+3.6°C). Te lata zapoczątkowały okres, w których dominowała dodatnia faza NAO, z czym było związane występowanie całej serii zim „bez zimy” (za wyjątkiem zim lat 1996 i 1997). W latach od przełomu XX / XXI w do teraz dominują w okresach zimowych również dodatnie fazy NAO, w związku z czym zaznacza się w atlantycko-europejskim sektorze cyrkulacyjnym wyraźny wzrost temperatury powietrza.
Przyczyny długookresowych zmian faz NAO są skomplikowane i wiążą się ze zmianami przestrzennymi rozkładu zasobów ciepła w Atlantyku Północnym.
Tak więc ochłodzenie lat 80′ XX wieku stanowi fragment większej całości długookresowego cyklu zmian klimatycznych, nie wiele mającego wspólnego z działalnością wulkaniczną.
Ponieważ temperatura powietrza nad wielkimi obszarami – od wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej (dokładniej USA) po Syberię była najniższa w latach 60′ XX w, a stała się wyjątkowo wysoka w roku 1990, w trzydziestoleciu 1961-1990 trend temperatury powietrza na całej półkuli północnej stał się dodatni i silny. Te same przyczyny określają znak i wielkość trendu w następnym trzydziestoleciu 1971-2000. Cyrkulacja atmosferyczna, przenosząca wraz z masami powietrza ciepło i parę wodną znad jednych obszarów nad inne obszary jest jednym z mechanizmów kształtujących zmiany klimatu, powodując wzrost lub spadek temperatury powietrza w dłuższych okresach, określanych mianem „epok cyrkulacyjnych”.

22 09 2009
gry

a kto to wie:) porpostu natura:)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s




%d bloggers like this: